Hoe de CO2-belasting er uiteindelijk uit gaat zien is nog onzeker. Afhankelijk van het resultaat zou het ervoor kunnen zorgen dat Nederland voorop gaat lopen in duurzaamheid, of juist de andere richting op gaat.
Overleg tussen ondernemers, lobbyorganisaties, en wetenschappers leverde uiteenlopende voorstellen op. Een aantal partijen waren van mening dat de maatregel vrijwel uit het niets is kwam opduiken toen het Planbureau voor de Leefomgeving (PBL) en het Centraal Planbureau (CPB) het presenteerde. Het PBL en CPB verklaren dat de maatregelen van het huidige klimaatakkoord niet voldoende zullen zijn.
Uit de discussie bleek wel dat er uit de economische sector veel steun is voor de het heffen van de CO2-belasting. Dit is echter wel onder de voorwaarde dat de gehele samenleving onder de heffing valt, en niet alleen de industrie.
Er zijn wereldwijd een aantal manieren om de CO2-belasting in te voeren. De eerste optie is een heffing per ton uitstoot. Een tweede optie zou zijn om een plafond in te stellen, de heffing zou dan zijn over de uitstoot boven het plafond. Bij de laatste optie kan dit plafond worden bijgesteld om innovatie te stimuleren. Deze optie zal ook zorgen voor een emissiehandel. Binnen het nationaal gestelde plafond zullen de verschillende bedrijven onderling de uitstootrechten kunnen verdelen. Binnen Europa is dit systeem al in werking.
Het systeem met heffing per ton heeft momenteel de voorkeur. Dit systeem geeft de overheid de mogelijkheid om een stabij pad te creëren voor ondernemers, investeerders, en voor het halen van de klimaatdoelen. Hierbij zijn nu vier verschillende scenario’s die verschillen in de tarifering en prijsontwikkeling. Alle opties heffen een gelijk tarief voor verschillende sectoren.
Ondanks dat er nog veel discussie is over de prijs van de heffing, is er wel zekerheid dat de maatregelen strenger moeten worden om de CO2-uitstoot te halveren binnen de gestelde termijn. Zorgen worden kenbaar gemaakt vanuit het bedrijfsleven, daar heerst de angst dat het bedrijfsleven te veel wordt geschaad in de strijd voor duurzaamheid.
Ook wordt er gevreesd dat de kloof tussen arm en rijk groter zal worden, omdat lage inkomens relatief meer producten met een hogere CO2-uitstoot gebruiken. Door de heffing zullen de kosten voor deze groep omhooggaan. Verder zouden bedrijven met een zware uitstoot naar andere landen kunnen vertrekken om de heffing te ontwijken.
De keus is nu aan de overheid om te kiezen voor een heffing die Nederland een leidende rol zou geven in de vermindering van CO2-uitstoot, of om te wachten tot het te laat is. Iedereen is het erover eens dat de eerste optie de betere optie is, maar hoe? Dat blijft nog even de vraag.